Op vrijdag 17 oktober organiseerde BioArt Laboratories de officiële opening van de tentoonstelling The Symbiocene Forest – Roots, bijgewoond door meer dan honderd bezoekers. Bijdragen van ruim tachtig internationale makers werden gepresenteerd als een onderling verbonden constellatie van werken en ervaringen, waarin uiteenlopende perspectieven samenkwamen binnen een gedeeld en voortdurend evoluerend netwerk. Tijdens een lezing en panelgesprek, gemodereerd door BioArtLab-alumna Shaakira Jassat en co-curator Lauren Raaijmakers, werd onderzocht hoe het begrip ‘roots’ binnen The Symbiocene Forest – Roots functioneert als een biologisch, cultureel en filosofisch mechanisme van verbondenheid, en hoe deze benadering kan bijdragen aan nieuwe vormen van collectiviteit binnen hedendaagse kunst- en ontwerppraktijken. Centraal stond de vraag hoe ‘roots’ niet alleen als oorsprong kan worden begrepen, maar ook als een dynamisch en relationeel systeem dat individuen, gemeenschappen en ecosystemen met elkaar verbindt. Deze benadering sluit aan bij het concept van het Symbioceen, geïntroduceerd door Glenn Albrecht, waarin wederkerige relaties tussen menselijke en niet-menselijke actoren centraal staan. Binnen dit kader worden ‘roots’ niet opgevat als een statisch vertrekpunt, maar als een voortdurend proces van verbinding en co-existentie.
<br>
De bijeenkomst werd geopend met een krachtige reflectie van Shaakira Jassat op het thema ‘Roots’. Hoewel zij haar eigen zoektocht naar oorsprong omschreef als ‘een rommelige samensmelting van complexe werkelijkheden’, verwees zij ook naar de woorden van bell hooks en benaderde zij ‘roots’ als een proces waarin angst wordt overstegen ten gunste van verbinding. Daarbij legde zij de nadruk op diversiteit, gedeelde waarden en betekenisvolle gemeenschappen. Voort-bouwend op dit perspectief benadrukte het panel ‘roots’ als een collectieve structuur — vergelijkbaar met het onderling verbonden wortelstelsel van een boom — waarin veerkracht en groei afhankelijk zijn van samenwerking in plaats van van individueel handelen.
<br>
De bijdragen van de panelleden — onder wie Mary Anne Jaraisy, Maria Maloshenko, Akir Hall, Studio Berkvelt, Matthijs de Block en Di Fang — kunnen worden geanalyseerd aan de hand van drie onderliggende benaderingen van het begrip ‘roots’. Ten eerste kwam ‘roots’ naar voren als drager van persoonlijke en collectieve herinneringen, waarin identiteit wordt gevormd door verhalen en geleefde ervaringen. Ten tweede werd ‘roots’ benaderd als een ecologisch netwerk, waarbij de onlosmakelijke verbondenheid tussen menselijke en niet-menselijke systemen centraal staat. Ten derde verscheen ‘roots’ als een sociaal-politieke positie, waarin vragen rond oorsprong, macht en representatie een centrale rol spelen. Samen laten deze perspectieven een verschuiving zien van een individualistisch naar een relationeel wereldbeeld.
<br>
Within the context of Dutch Design Week, the lecture emphasized the urgency of approaching design practices not only with a future-oriented perspective, but also through an awareness of their origins and contexts. This implies a renewed appreciation of materials, communities, and ecological systems as active participants in the design process. The program was further enriched by a musical intermezzo by interdisciplinary artist Chiara Pastoor, whose performance deepened the atmosphere of the event.
<br>
Bezoekers werden uitgenodigd om de tentoonstelling te ervaren als een reeks onderling verbonden verhalen. Elk werk vertelde zijn eigen verhaal over oorsprong — variërend van het persoonlijke tot het politieke — en bleef tegelijkertijd geworteld in gedeelde vragen rond herinnering, identiteit en verbondenheid. Terwijl de dag ten einde liep, verzamelden veel deelnemers zich rond het kampvuur, waar zij genoten van warme soep en een gevoel van saamhorigheid. Samen vierden zij The Symbiocene Forest – Roots niet alleen als een tentoonstelling, maar als een levend bos van ideeën, praktijken, gemeenschappen en mensen, waarin de wortels nog maar net beginnen te groeien. De informele afsluiting rond het vuur fungeerde niet alleen als een sociale bijeenkomst, maar ook als een performatieve voortzetting van het centrale thema van de tentoonstelling: een tijdelijke gemeenschap die draait om verbinding en uitwisseling.
<br>
Met deze officiële opening liet BioArt Laboratories zien dat The Symbiocene Forest – Roots niet alleen een tentoonstelling is, maar ook functioneert als een experimenteel model voor relationeel denken. Door ‘roots’ opnieuw te definiëren als een netwerk van verbindingen in plaats van als een vaststaand punt van oorsprong, biedt het project een relevant kader voor het herdenken van hedendaagse kunst- en ontwerppraktijken. Daarmee draagt het bij aan bredere discussies over ecologie, identiteit en collectiviteit in een tijd waarin onderlinge afhankelijkheid steeds zichtbaarder en urgenter wordt.